"Kafabinbeşyüz" Vol. 1

-- Yazma anı dediğin nazlı bir aşık, geldiğinde istediği ilgiyi göstermezsen hemen kaçıp gidiveren.


-- “kimse hakikatten daha hızlı koşamaz”.. bi de “hakikat” kelimesiyle deyince daha etkili oluyo yahu. “Durduk yere adamın beynine tekme atan replikler Vol.1”.

-- Bu arada bazı adamları takım elbise bile bişeye benzetmeye yetmiyo. Bugün bunu gördüm.

-- Ben mühendisim ama beceremediğim çok şey var. Mesela çekirdek çitleyemiyorum. Hiç çitleyemedim. Hayatım bu ve benzeri acılarla dolu.

-- Bu mühendis olma hali de aile içinde acaip bi referans noktası oluyo sana. Bize fakültede kainatın sırrı verilmiş gibi bakıyolar bana evde bazen. Hissediyorum.

-- Bir zeytinyağlı tabağını ancak kız arkadaşımla paylaşarak bitirebileceğim gün, dünya daha güzel bi yer olacak.

-- Hani eskiden hani çocuklar Hugo’ya katılıp telefonu tuşlayarak  oyun oynuyodu ya. O günler çok naif günlermiş yahu. Düşün ki bir çocuğun dijital ortamda oyun oynama olayı telefon tuşları kadar. Çok naif hakkaten. Tamam Amiga 500’lerde oyun oynadığımız zamanlar da oldu ama, hani bir televizyon kanalının böyle bir oyuna yayın akışında yer vermesi bile zamanın naifliğini anlatıyo bence. Şimdi yapiiim desen gülerler adama. Bu aynı bizim bi zamanlar yuvarlak çevirmeli telefonlardan bi yerleri arıyor oluşumuz gibi bişi. Ya da gidip Hakan Peker kasedi satın almak gibi. Ha ben hiç almadım bu arada. Valla almadım.

O diil de biri şu havalara el atsın yahu.

Öptüm.