Son dakikada bir şeye karar veren biri değilim ben.. Yarın ne yapacağımı, nereye gideceğini bilmeyi sevenlerdenim.. Uygulayamasam da, uygulayamama anına kadar "programlı" davrandığımı düşünme hissi manasız bir güven verir bana.
Uzun zamandan sonra - belki de hayatımda ilk defa;
Düşünmeden, programlamadan alıp başımı çıktım dışarı.
bu karardan 10 dakika öncesine kadar aklımın köşesinden bile geçmeyecek bir yere gitmek üzere.
Beni oraya götüren şeyin ne olduğunu bilmiyorum.
Tıpkı taksideyken orada neyle karşılaşacağımı bilmediğim gibi.
Gittiğimde, neyle karşılaşacağımı öğrendim,
ama o an beni olduğum yerden kaldıran,bana "hadi git" diyenin ne olduğunu hala bulabilmiş değilim.
Tek bildiğim;
Çok uzun zaman sonra ilk defa;
Nefes aldığımı hissettim..
Tertemiz, berrak, kirlenmemiş bir suda yüzdüğümü..Her şeyimle Kendim olduğumu..
Ve en önemlisi;
Hayatta "mucize" diye bir şeyin olduğunu hatırladım..
