İki buçuk yaşındaki yeğenime sunduğum vaatler genelde şu minvalde oluyo:
-“ Yemeğini yersen sana çikolata alırım”
-“Yemeğini yersen seni İstinye Park’a götürürüm” (evet, İstinye Park ve Akmerkez’i gerçekten biliyo , ayırt ediyo. Evet küçük bi tiki yetiştiriyorum.)
- “Yemeğini yersen sana Bugs Bunny alırım”
Benim hayatımda da istediğim her şey yemek yemem karşılığında verilseydi çok şahane olurdu yahu.
--
O diil de, küçükken uslu çocuk olmak; istediklerini elde etmek, sevilmek, ya da ödüllendirilmek için yetiyodu di mi.
Büyüyünce de uslu olmayarak elde ediyosun bunların hepsini.
Bu değişim tam olarak hangi noktada gerçekleşiyo bi söylesenize bana?
Tam olarak hangi gün; arsız, hadsiz ve kötü olmamız gerekli olmaya başladı istediklerimizi elde etmek için. Bi söylesenize sahiden
O günden gerisine gidicem çünkü.
-“ Yemeğini yersen sana çikolata alırım”
-“Yemeğini yersen seni İstinye Park’a götürürüm” (evet, İstinye Park ve Akmerkez’i gerçekten biliyo , ayırt ediyo. Evet küçük bi tiki yetiştiriyorum.)
- “Yemeğini yersen sana Bugs Bunny alırım”
Benim hayatımda da istediğim her şey yemek yemem karşılığında verilseydi çok şahane olurdu yahu.
--
O diil de, küçükken uslu çocuk olmak; istediklerini elde etmek, sevilmek, ya da ödüllendirilmek için yetiyodu di mi.
Büyüyünce de uslu olmayarak elde ediyosun bunların hepsini.
Bu değişim tam olarak hangi noktada gerçekleşiyo bi söylesenize bana?
Tam olarak hangi gün; arsız, hadsiz ve kötü olmamız gerekli olmaya başladı istediklerimizi elde etmek için. Bi söylesenize sahiden
O günden gerisine gidicem çünkü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder